पावसाचे दिवस

दुपार सम्पते आणि
निवत आलेल्या उन्हापाठोपाठ
ढगाळून जाते आकाश
पावसाचे नवे थेम्ब
येतात सावकाश

ओलेकच्च डाम्बरी रस्ते
चुकार तापल्या मातीचा सुवास
सिमेन्टच्या या शहराला सुध्दा
का लागते पावसाची आस

सारेच रन्ग नव्याने रन्गतात
आभाळाचा रन्ग घेउन
ऊन निसटते अलगद
ढगाला सोनेरी कड देउन

तर एक् असे कर
मिटून जाइल ही सन्ध्याकाल
आठवणीची पाने लिहून ठेव
तुJह्या तहानलेल्या काळजाचा पत्ता
नव्या पावसाला देउन ठेव

लढाई

अस वाटत नाही,
आपल्याच जुन्या कविता परत पाहताना
साला हे आपणच लिहिलेल

हररोज
आपल्या जगण्याचे कारण
मी पणाला लावून पहातो,
प्रयत्न करतो हरएक दिवस सच्चा जगण्याचा.
तेव्हा काहीवेळा ढासळतो
मोठाया निकराने लढवलेला उमेदीचा बुरुज,
तटबन्दी फुटते,
आणि हातघाईच्या लढाईत
माझ्या हाताला फक्त माझे शब्द
तेव्हा त्यानाच वापरत मी लढत रहातो.

अजून लढाई जारी आहे.
तहाचे प्रस्ताव ठोकरले गेलेत
शरणागतीचा पान्ढरा झेन्डा फाटलाय

उरतात दोनच पर्याय,
लढत लढत जिन्कणे
पुन्हा नव्याने लढण्यासाठी,
किन्वा
ज्या वाटेवर चालत आलो
त्याच वाटेवरच सम्पणे
कोण्या नव्याला वाट देण्यासाटी....