Tuesday, October 25, 2011

स्तब्धतेच्या पारदर्शी तळ्यावर

स्तब्धतेच्या पारदर्शी तळ्यावर 
मौनाचा तवंग येतो 
शब्दांचे दगड गाठतात 
निरर्थाचा तळ 
काळजाशी उरते 
मुकी कळ

वा-यावर तरंगत येते 
हळव्या सुरांची वेळ 
त्वचेवर येतो 
निर्मितीचा ओला शहारा
तृप्तीच्या फेसाळ लाटांना 
मिळतो शरीराचा किनारा 

पसरत जाते आरपार 
नशीली धून 
अर्थाच्या उबेने येतात 
शब्दांना मोड 
कवितेच्या धूसर अस्तित्वाला 
येते जगण्याची ओढ  
 
विरत जाते ओढाताण 
भागत जाते तहान
शब्दांना तेवढी असते 
एकाकी पोरकी जाण

मागे पडतो रस्ता 
वळणे सुटून जातात 
शब्द उरतात मागे 
अर्थ हलके मिटून जातात  

अवशेषांची मुक्ती

ह्या नव्या शहरातही अवशेष आहेत ह्या हरदम साजऱ्या आनंदांत अदृश्य   कधीकाळी, जेव्हा दिवसाचा सारा उन्मनी ओसर सरून पिवळ्या प्रकाशांत थबथब...