Saturday, January 15, 2011

इन्फ्लेशन

रस्त्याच्या कडेला वाढणारा एक मुलगा
त्याचा एक अखंड बेवडा बाप
कधीतरी आलेल्या मायेच्या अल्कोहोलिक उमाळ्याने
द्यायचा पोराला ५ रुपयाचं नाणं
आणि परत पडून राहायचा नशेत धुत्त...किंवा बिडी पेटवून
कुठेही बघत रिकाम्या गर्द नजरेने झुरके मारत बसायचा....
पोरगा पळत जायचा...
रस्त्याच्या धुतल्या-न्ह्याल्या माणसांच्या पायातून वाट काढत
सरकणारी चड्डी सावरत, झिपर्या आवरत
तो स्तब्धपणे उभा राहायचा वडापावच्या खमंग वासाने....
मग खेकासणाऱ्या दुकानदाराच्या हातात लुप्त व्हायचं
पाचाचा नाणं, आणि हातात यायचा वडापाव आणि मिरची
मग पुढचे काही क्षण गाठ पडायची हाताची-तोंडाची
बोटही चाटत संपायचा वडापाव
निवायचा पोटातला डंख
मग परत गाठायची रस्त्याची कड, गोल गोल फिरवायचा टायर
किंवा हात पसरायचा ओशट केविलवाणा स्पर्श करत
चेहेर्यावर पसरत पोरके केविलवाणे भाव

आजही बापाने दिले ५ रुपये,
मुठीत घट्ट पकडून तो वडापावच्या दुकानासमोर उभा राहीला
बापाची माया आणि नशा होती तेवढीच....
५ रुपयाच्या नाण्याचा जड बंदा स्पर्शही तसंच....
भूक तेवढीच पोटात, किंचित वाढलेली वाढत्या वयात, वाढत्या थंडीत
आज वडापाव तेवढा आला नाही हातात....
फक्त खमंग वास तेवढा घुसला नाकपुडीत,
तो कालही फुकट होता आणि आजही......

anywhere आणि somewhere

       मध्ये मी ‘ Divided: Why We’re living in age of walls ’ हे पुस्तक वाचलं. जनरली अशा पुस्तकांमध्ये एक इंटरेस्टिंग पार्ट असतो , ज्यात...