Skip to main content

Posts

Showing posts from February, 2012

उरे घोटभर गोड हिवाळा

५ वाजलेले सकाळचे. तो घड्याळाकडे बघत होता  . मागचे दोन दिवस तो झोपला नव्हता. जर अजून दहा मिनिटं आपण असेच या गादिवर लोळत राहिलो तर सहज झोप येईल आपल्याला. आणि मग? ६ वाजतील. ७ वाजतील. डोळे उघडे पर्यंत ९-१० कितीही वाजतील. आणि मग हे शहर गच्च भरून गेलं असेल माणसांनी. आणि मग त्या माणसांचे थवे घेवून इकडे-तिकडे करणा-या बस-रेल्वेमधून आपल्याला आपला रस्ता शोधायला लागेल.     गर्दीची एवढी भीती का वाटते आपल्याला? आपण सहज धक्के वगैरे मारून पुढे जाऊ शकतो. किंवा तास-दोन तास उभे राहून जाऊ शकतो. हं, चिडचिडे होतो आपण. पण आपण अजून स्वतःला सवय नाही लाऊ शकलोय. शहराचा एक नियम आहे, अलिखित, पण सगळीकडे ठसठशीतपणे दिसणारा.. you ought to be someone special तरच ह्या शहराच्या काळजात लपलेल्या रेशमी, निवांत जागा तुमच्यासाठी उघडणार आहेत. तुम्हाला हव्याहव्याश्या वाटणा-या साध्या गोष्टी, म्हणजे     वा-याची झुळूक चेहे-यावर घेत केलेला प्रवास, किंवा आपल्याच विचारात गुंतत चाललेला रस्ता किंवा एखाद्या उदास संध्याकाळी स्वताचे एकटेपण विसरायला एखाद्या शांत रस्त्यावर चालत जाणे... यातलं काहीही तुम्हाला मिळणार नाही if you are not par…